Η κατάσταση στην αγορά του ελαιολάδου έχει φτάσει σε οριακό σημείο, δημιουργώντας ένα κλίμα έντονης αβεβαιότητας που πλήττει άμεσα τον πυρήνα της ελληνικής παραγωγής. Η συνεχιζόμενη διολίσθηση των τιμών παραγωγού δεν αποτελεί απλώς μια οικονομική πρόκληση, αλλά μια υπαρξιακή απειλή για τους ελαιοπαραγωγούς και τους ιδιοκτήτες ελαιοτριβείων, οι οποίοι βλέπουν τους κόπους μιας ολόκληρης χρονιάς να απαξιώνονται μέσα σε ένα ασταθές παγκόσμιο περιβάλλον.
Η ανησυχία του κλάδου εντείνεται από τις σοβαρές καταγγελίες που έρχονται στο φως σχετικά με αθρόες εισαγωγές ελαιολάδου αμφίβολης ποιότητας από τρίτες χώρες, οι οποίες σύμφωνα με εκπροσώπους των παραγωγών διοχετεύονται στην αγορά χωρίς τους απαραίτητους ελέγχους. Οι πρακτικές αυτές, όπως υποστηρίζουν, νοθεύουν τον υγιή ανταγωνισμό, θέτουν σε κίνδυνο την αξιοπιστία του εθνικού προϊόντος και συμπιέζουν τεχνητά τις τιμές, οδηγώντας τους Έλληνες παραγωγούς σε οικονομικό αδιέξοδο.
Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, η ανάγκη για άμεση κρατική παρέμβαση κρίνεται πιο επιτακτική από ποτέ. Οι φορείς του κλάδου προτείνουν τη θεσμοθέτηση κατώτατης εγγυημένης τιμής, εκτιμώντας ότι η επιβολή ενός «πλαφόν» ασφαλείας στα πέντε ευρώ ανά κιλό θα μπορούσε να λειτουργήσει ως δίχτυ προστασίας. Όπως σημειώνουν, ένα τέτοιο μέτρο θα προσέφερε την απαραίτητη οικονομική ανάσα και το κίνητρο στους παραγωγούς να συνεχίσουν την καλλιέργεια, διασφαλίζοντας την επιβίωση της ελληνικής υπαίθρου.
