Στεγαστική κρίση σε αριθμούς: Το 56,3% των νέων μένουν στο πατρικό – Χειρότερη η κατάσταση σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Σύμφωνα με δημοσίευμα των Parapolitika , η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα αποτυπώνεται πλέον με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο στην καθημερινότητα των νέων ανθρώπων. Η εκτόξευση του κόστους στέγασης, οι χαμηλοί μισθοί και η καλπάζουσα ακρίβεια καθιστούν απαγορευτική τη μετακόμιση σε δικό τους σπίτι.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα καταγράφει τη δεύτερη υψηλότερη επίδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς το ποσοστό των νέων ηλικίας 25 έως 34 ετών που εξακολουθούν να διαμένουν με τους γονείς τους.

Το 56,3% των νέων στην Ελλάδα παραμένει στο οικογενειακό σπίτι, όταν ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαμορφώνεται μόλις στο 30,1%. Με άλλα λόγια, περισσότεροι από ένας στους δύο νέους στη χώρα δεν έχουν καταφέρει ακόμη να αποκτήσουν δική τους κατοικία ή να νοικιάσουν σπίτι για να ζήσουν αυτόνομα.

Χειρότερη επίδοση από την Ελλάδα εμφανίζει μόνο η Κροατία, όπου το 62,3% των νέων παραμένει στο πατρικό. Ακολουθούν η Σλοβακία με 54,3%, η Πολωνία με 51%, η Ιταλία με 50,7% και η Ισπανία με 50,2%. Στον αντίποδα, στη Δανία μόλις το 3,9% των νέων ηλικίας 25 έως 34 ετών ζει με τους γονείς του, ενώ στη Φινλανδία το ποσοστό είναι 4% και στη Σουηδία 7,5%.

Η μεγάλη αυτή απόσταση δεν εξηγείται μόνο από διαφορετικές κοινωνικές αντιλήψεις, αλλά αντανακλά κυρίως οικονομικές συνθήκες, μισθούς, δυνατότητες χρηματοδότησης και τη λειτουργία της αγοράς κατοικίας. Στη Βόρεια Ευρώπη, οι νέοι έχουν υψηλότερα εισοδήματα και καλύτερη πρόσβαση σε στεγαστική χρηματοδότηση.

Στην Ελλάδα, αντίθετα, οι τιμές πώλησης και τα ενοίκια αυξάνονται με σταθερούς ρυθμούς. Η περιορισμένη προσφορά, η ανάπτυξη της βραχυχρόνιας μίσθωσης και η έντονη ζήτηση έχουν περιορίσει τις επιλογές για προσιτή κατοικία.

Η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, όπου τα διαθέσιμα διαμερίσματα προς ενοικίαση είναι λιγότερα και οι τιμές έχουν αυξηθεί σημαντικά. Για έναν νέο εργαζόμενο, το ενοίκιο απορροφά πλέον μεγάλο μέρος του μηνιαίου εισοδήματος. Όταν προστεθούν λογαριασμοί, κοινόχρηστα και μετακινήσεις, η ανεξάρτητη κατοικία γίνεται εξαιρετικά δαπανηρή επιλογή.

Έτσι, όλο και περισσότεροι νέοι επιλέγουν – ή αναγκάζονται – να παραμείνουν στο πατρικό τους, όχι επειδή δεν επιθυμούν να ανεξαρτητοποιηθούν, αλλά επειδή η οικονομική πραγματικότητα δεν τους το επιτρέπει.

Οι συνέπειες αυτής της πραγματικότητας είναι πολλαπλές. Η καθυστέρηση της οικονομικής ανεξαρτησίας μεταθέτει χρονικά τη δημιουργία νέων νοικοκυριών, επηρεάζει αποφάσεις όπως ο γάμος ή η απόκτηση παιδιών και παρατείνει την οικονομική εξάρτηση των νέων από την οικογένεια.